Oyun Terapisi

Oyun terapisi, çocukların duygularını, düşüncelerini ve yaşantılarını kendi dilleri olan oyun aracılığıyla ifade etmelerine alan açan bir psikolojik destek yöntemidir. Yetişkinler sıkıntılarını sözcüklerle anlatırken, çocuklar bunu çoğu zaman oyuncak bebeklerle, kuklalarla, kumla ve resimle anlatır. Oyun odasında kurulan güvenli ilişki, çocuğun zor duyguları taşınabilir hâle getirmesine yardımcı olabilir.

Hangi durumlarda düşünülebilir?

Oyun terapisi bir tanı programı değildir; çocuğun duygusal dünyasını desteklemeye yönelik bir yaklaşımdır. Ailelerin başvurusunda sık görülen durumlar şunlardır:

• Taşınma, kardeş doğumu, boşanma ya da kayıp gibi büyük değişikliklerin ardından görülen içe kapanma ya da öfke
• Gece korkuları, ayrılırken yoğun ağlama, yeni ortamlara uyumda zorlanma
• Yaşına göre geri dönüşler; örneğin yeniden alt ıslatma ya da bebeksi konuşma
• Duygularını sözle ifade edemeyip vurma, ısırma ya da eşya atma ile göstermesi
• Kendine güvenin azalması, oyunlardan ve arkadaşlarından uzaklaşma

Daha belirgin kaygı, uyum ve davranış güçlüklerinde oyun terapisi, çocuk psikolojisi danışmanlığı sürecinin bir parçası olarak da kullanılabilir.

Oyun odasında neler olur?

İlk görüşme ebeveynle

Süreç, çocuksuz yapılan bir ebeveyn görüşmesiyle başlar. Çocuğun gelişim öyküsünü, aile yaşamını ve sizi kaygılandıran durumları dinleriz. Bu görüşme, oyun odasında gördüklerimizi anlamlandırmamız için temel oluşturur.

Seanslar

Oyun odasında oyuncak evler, figürler, kuklalar, kum tepsisi, boya ve kil gibi çocuğun kendini farklı yollarla ifade edebileceği materyaller kullanılabilir. Çocuk-merkezli yaklaşımda terapist oyunu yönlendirmez; çocuğu izler, duygularını yansıtır ve sınırları güvenli biçimde tutar. Bazı durumlarda ise belirli bir konuya odaklanan daha yönlendirici oyunlar planlanabilir.

Aileyle düzenli buluşmalar

Çocuğun oyunda ne anlattığını sizinle paylaşırken mahremiyetine de özen gösteririz. Belirli aralıklarla yapılan ebeveyn görüşmelerinde evdeki değişimleri konuşur, ev ortamına yönelik önerileri birlikte değerlendiririz.

Evde oyunla bağ kurmak

• Haftada birkaç kez, kısa da olsa yalnızca ona ait bir oyun zamanı ayırın; telefonu başka odaya bırakın.
• Oyunu yönetmek yerine onu takip edin: "Arabayı tepeden aşağı kaydırdın" gibi gördüğünüzü söyleyin.
• Duygularını adlandırın: "Kule yıkıldığında çok kızdın."
• Kurallar koymanız gerektiğinde nedenini kısaca açıklayın ve bir seçenek sunun.
• Kendi duygularınızı da sakin bir dille paylaşın; çocuklar duygu düzenlemeyi en çok yetişkinlerden öğrenir.

Davranış odaklı yapılandırılmış destek arıyorsanız davranış terapisi, ebeveyn olarak kendinize destek arıyorsanız aile danışmanlığı sayfalarımız da yol gösterebilir.

Başvuru

İskenderun merkezimizde oyun terapisi seansları, çocuğun okul ve aile düzenine uygun saatlerde planlanır. Payas gibi yakın ilçelerden gelen aileler de başvurabilir. Çocuğunuzun yaşadıklarını birlikte konuşmak isterseniz ön görüşme talebinde bulunabilirsiniz.