Ergoterapi

Ergoterapi, çocuğun gününü oluşturan anlamlı etkinliklere, yani giyinmeye, yemek yemeye, oyun oynamaya, okulda kalem tutmaya ve arkadaşlarıyla vakit geçirmeye daha bağımsız biçimde katılabilmesini hedefleyen bir terapi alanıdır. Ergoterapist, çocuğun "neyi yapmak istediğine ama yapamadığına" bakar ve bu boşluğu beceri çalışması, ortam düzenlemesi ve uygun araçlarla kapatmaya çalışır. Bu sayfa günlük yaşam ve öz bakım bağımsızlığına odaklanır; el becerileri için ince motor beceri geliştirme, duyusal ihtiyaçlar için duyu bütünleme terapisi sayfalarımız ayrıntı sunar.

Ergoterapiye kimler başvurur?

Ergoterapi tanıdan çok işlevle ilgilenir. Otizm spektrumu, serebral palsi, gelişim geriliği, dikkat güçlüğü ya da yalnızca koordinasyon güçlüğü yaşayan çocuklar için uygun olabilir. Ailelerin dile getirdiği günlük zorluklar şöyle sıralanabilir:

• Yaşıtları kendi başına giyinirken düğme, fermuar ve ayakkabı bağcığında zorlanması
• Çatal kaşık kullanmakta, bardaktan dökmeden içmekte güçlük
• Tuvalet becerilerinde ve el yıkama gibi hijyen adımlarında desteğe ihtiyaç duyması
• Makas, boya kalemi ve yapboz gibi masa etkinliklerinden kaçınması
• Okulda materyallerini düzenlemekte, sırayı takip etmekte zorlanması
• Yeni bir hareketi öğrenmek için çok fazla tekrar ve yardıma ihtiyaç duyması

Ergoterapi süreci

Günlük yaşam değerlendirmesi

Ergoterapist, çocuğun öz bakım, oyun ve okul becerilerini gözlemler; kas gücü, el becerisi, görsel algı, motor planlama ve duyusal tepkiler gibi alt bileşenleri inceler. Aileyle yapılan görüşmede "Sabah evden çıkmak en zor anınız mı?" gibi sorular, önceliklerin belirlenmesinde yol gösterir.

Hedef belirleme

Hedefler ailenin ve çocuğun öncelikleriyle belirlenir: Montunu kendi giymek, okulda beslenmesini açabilmek, dişlerini fırçalamak. Her hedef küçük adımlara bölünür; bazen bir beceri sondan başa doğru öğretilir, yani çocuk önce son adımı tamamlayarak başarı duygusunu yaşar.

Uygulama ve uyarlama

Seanslarda beceri çalışmalarının yanı sıra ortam ve araç uyarlamaları da düşünülür: Kalın saplı kaşık, cırt cırtlı ayakkabı, görsel adım kartları ya da masa yüksekliği ayarı gibi. Amaç her şeyi çocuğa uydurmak değil, öğrenme sürecinde ona doğru desteği vermektir. Hareket kısıtlılığı olan çocuklarda fizik tedavi ve rehabilitasyon ile ortak hedefler belirlenir.

İzleme

Hedeflere ulaşıldıkça yerine yenileri eklenir. Evden ve okuldan gelen geri bildirimler, becerinin gerçek hayata ne kadar aktarıldığını gösterir.

Evde bağımsızlığı desteklemek

• Sabahları giyinmeye fazladan birkaç dakika ayırın; zaman baskısı bağımsızlığın önündeki en büyük engeldir.
• Kıyafetleri sıraya dizin ve önü arkası kolay ayırt edilen giysiler seçin.
• Sofrayı kurmak, çamaşırları eşlemek gibi ev işlerinde ona sorumluluk verin.
• Hamur, boncuk dizme ve mandal oyunlarıyla eli güçlendirin.
• "Yardım edeyim mi?" yerine "Hangi kısmında yardım istersin?" diye sorun.

Duyusal hassasiyetlerin öz bakımı nasıl etkilediğini merak ediyorsanız duyu bütünleme nedir yazımız size fikir verebilir.

Başvuru

Belen, Arsuz ya da İskenderun'da yaşıyorsanız ve çocuğunuzun günlük hayatında daha bağımsız olmasını istiyorsanız, ön görüşme formunu doldurarak ilk adımı atabilirsiniz.